simonne3104
Adım Ramil. Dəmiryolçu ailəsində böyümüşəm. Atam 35 il vağzalda işləyib, mən də onun yolunu getdim – hər gün Bakı vağzalında sərnişinlərə bilet yoxlayıram. Həmin gün növbəm gecə idi. Saat 10-da başladım, səhər 6-da qurtarmalı idim. Amma qatar cədvəli dəyişmişdi – bir sərnişin qatarını gözləyərkən huşunu itirmişdi, təcili yardım çağırmalı olduq. Növbədən çıxdım. Yorğun, əsəbi, ac.
Saat gecə 1 idi. Vağzalın içi boşalmışdı. Yalnız bir neçə sərnişin oturmuşdu plastik stullarda. Mən də onlardan birinin yanında oturdum. Əlimdə soyuq çay, cibimdə 25 manat. Telefonuma baxdım. Batareya 40 faiz. Nə edim? Evə getmək hələ tez idi – səhər növbəsi üçün vağzalda qalmalı idım.
Birdən unudulmuş əşyalar bürosundan zəng gəldi. Həmkəşim Zaur dedi: “Ramil, bir çamadan var, hələ də sahibi gəlməyib. İçində nə var, bax, sənədləri yoxla”. Çamadanı açdım. İçində köhnə paltarlar, bir neçə kitab, və bir kağız parçası. Kağızda əl yazısı ilə yazılmışdı: “Mostbet – şansını sına”. Ağlım qarışdı. Çamadanı bağladım, büroya qaytardım. Amma o yazı beynimdən çıxmırdı.
Növbə otağında oturdum. Telefonu götürdüm. Yadıma o kağız düşdü. “Nə var ki? Sınayım” – dedim. Axtardım. Saytı tapdım. Ancaq proqramı telefona endirmək lazım idi. Düşünmədən скачать mostbet casino düyməsini basdım. Proqram endi. Qeydiyyat. Ad, soyad, telefon. Çox sürətli oldu. 2 dəqiqəyə hazır idim.
Cibimdəki 25 manatın 15-ni yükləmək qərarına gəldim. “Nə olacaq ki? Bir az oynayım, vaxt keçsin” – dedim. Növbə otağında tək idim. Divarda qatar cədvəli asılmışdı. Pəncərədən platforma görünürdü – boş, sakit, yalnız fənərlər işıq saçırdı.
İlk oyun slot oldu. Seçim – “The Dog House”. Şən bir oyun, itlər, evciklər. İlk spin – 50 qəpik. Boş. İkinci – 1 manat. 2 manat qazandım. Gülümsədim. “Başlanğıc yaxşıdı” – dedim. Üçüncü spin – 2 manat. Ekranda it hürdü. Xüsusi dövrə açıldı. 7 pulsuz spin. Hər spində qalibiyyət artırdı. Birinci – 3 manat. İkinci – 5 manat. Üçüncü – 11 manat. Dördüncü spində bir it simvolu genişləndi, bütün ekranı tutdu. 34 manat qazandım. Daha 3 spin – 7, 2, 15. Cəmi 77 manat.
Nəfəsim sürətləndi. 15 manatım 77 manat olmuşdu. Növbə otağında gəzməyə başladım. “Kəsməliyəm” – dedim. Amma kəsə bilmədim. Çünki növbə uzun idi, saat daha 2 var idi. Həyəcan içimdə oynayırdı.
Ruletə keçdim. 77 manatın 30-nu qırmızıya qoydum. Top fırlandı. Platformadan qatar səsi gəldi – uzaqdan fit səsi. Top dayandı. Qırmızı gəldi. Qazancım 137 manat oldu.
Növbəti mərc – 50 manat qaraya. Top fırlandı. Bu dəfə əsəbi idim. Əllərim tərləyirdi. Top dayandı. Qara. 100 manat qazandım. İndi 237 manat.
Dərindən nəfəs aldım. Öz-özümə dedim: “Ramil, bu səhərə kimi 25 manatın var idi. İndi 237 manatın var. Dayan”. Amma bilirsən o hissi? Sanki barmaqların öz iradəsi ilə hərəkət edir. Mən dayanmaq istədim, amma barmaqlarım yenə mərc qoydu. 100 manat – bir nömrəyə. 17 nömrə. Atamın işə başladığı il – 1977. Top fırlandı. Qatar fiti yenə səsləndi. Top dayandı. 17 nömrə.
100 manat döndü 3600 manata. Ümumi 237 + 3600 = 3837 manat.
Telefonu masaya qoydum. Ayağa qalxıb pəncərəyə yaxınlaşdım. Platformada bir nəfər də yox idi. Fənərlərin işığı çılpaq beton üzərində oynayırdı. “Bu necə oldu?” – deyə səslə soruşdum. Cavab vermədim. Çünki cavab yox idi. Sadəcə şans. Və ya bəlkə də tale. Yox, mistik deyil. Sadəcə vaxt, yer, şərtlər – hər şey bir araya gəlmişdi.
Pulu dərhal çıxartdım. Скачать mostbet casino etdikdən sonra ilk dəfə idi ki, bu qədər böyük məbləğ görürdüm. Kartıma gəldi. 3837 manat. O an saat gecə 3 idi. Növbəmin qurtarmasına hələ 3 saat var idi. Oturdum, çayımı içdim. Çay soyuq idi, amma mənə şirin gəlirdi.
Səhər növbə bitəndə evə getdim. Yolda düşündüm – bu pul mənə nə qazandırdı? Təkcə rəqəm yox. Mənə rahatlıq gətirdi. Bilirdim ki, artıq kirayə pulunu düşünməyəcəm. Anamın dərmanlarını ala biləcəm. Bir az da qızımın ad günü üçün gözəl hədiyyə alacam.
Həmin həftə qızım Leylanın 10 yaşı tamam oldu. Ona oyun konsolu aldım – çoxdan istəyirdi. Anama 500 manat verdim dərmanlar üçün. Qalanını banka qoydum. Kirayə pulu artıq bir il qabaqcadan ödənmişdi.
İndi o hadisədən 4 ay keçir. Mən hələ də vağzalda işləyirəm. Hələ də bilet yoxlayıram. Hələ də gecə növbələri çəkirəm. Amma fərq var – cibimdə ehtiyat, ürəyimdə rahatlıq. O gecə mənə bir dərs öyrətdi: bəzən gözləmədiyin an, gözləmədiyin yerdə – iş yerində, yorğun halda, gecə növbəsində – həyatın ən böyük sürprizi ilə qarşılaşa bilərsən.
Həmin unudulmuş çamadan hələ də bürodadır. Sahibi gəlib götürməyib. Amma o çamadan mənim üçün bir işarə oldu. İçindəki kağız, o yazı… Bəlkə də taleyin oyunu. Bəlkə də sadəcə təsadüf. Amma mən həmin təsadüfə görə minnətdaram.
Hərdən vağzalda gəzəndə platformaya baxıram, qatarları seyr edirəm. Gecə növbələrində, boş vağzalda, oturub telefona baxıram. Bəzən скачать mostbet casino etdiyim an yadıma düşür. O bir neçə saniyə, o bir neçə klik mənim həyatımı dəyişdi. Yox, mən zəngin olmadım. Amma rahatlaşdım. Və bu rahatlıq heç bir pulla ölçülməz.
Dəmiryolçu Ramil. Bir gecəlik bəxt qəhrəmanı. Amma həqiqət budur ki, hər birimizin həyatında belə gecələr olur. Yetər ki, fürsət gələndə hazır olasan. Mən hazır idim – yorğun, əsəbi, amma hazır. Və o gecə bəxt mənə güldü. İndi mən də gülümsəyirəm – hər dəfə çamadanı görəndə, hər dəfə qatar fitini eşidəndə. Çünki bilirəm: həyat gözəldir. Və bəzən ən gözəl anlar ən çirkli, ən sıxıcı yerlərdə olur. Mənim üçün o yer vağzal idi. Səninki hara olacaq? Bilmirəm. Amma unutma – hazır ol. Bəxt səni sevir. Mənimkı sevdi. Çox sevdi. Və mən bu sevgiyə layiq oldum. Çünki dayana bildim, çıxartdım pulu, ağıllı xərclədim. Həddimi bildim. Bu ən vacib dərsdir. Mən onu öyrəndim. Siz də öyrənin. Və unutmayın – həyat heç vaxt bitmir. Yeni qatarlar, yeni növbələr, yeni fürsətlər həmişə olacaq. Yetər ki, gözləyin. Mən gözlədim. Və gözlədiyimə dəyərdi.
